Een terugblik op de inleefweek 2013

Pietro Iacopucci,  advocaat en schepen van cultuur in Waregem, nam vorig jaar deel aan de inleefweek. Je leest hier zijn terugblik.

  • Hoe heeft u de inleefweek beleefd vorig jaar?

Het was een heel intense week van goed nadenken waaraan geld te besteden en het achterwege laten van overbodige dingen, behalve voor ons driejarig zoontje. Ik vond tijdens de inleefweek dat hij toch niet het slachtoffer mocht zijn, maar ik denk dat ouders die echt in de situatie zitten evenzeer hun kinderen proberen te ontzien.
Als ik mijn zoontje een (merk-)milkshake liet drinken bv, moest ik soms voor mezelf een extraatje schrappen, want die dingen kosten blijkbaar veel geld.
Ik geef toe dat één week inleven nog best meevalt voor mensen die er niet dagelijks in zitten, want je kan de dag voor je week nog eens heel lekker eten (ongeacht prijs) en je kan je motiveren dat je op de achtste dag ook wel weer heel lekker mag beginnen eten (zonder nog te moeten tellen). Je kan zeker smakelijk eten maken op een heel goedkope manier, maar ik ben ervan overtuigd dat dergelijk eten minder lekker wordt als je echt niet anders kan dan dat steeds weer te moeten eten.

  • Wat was het meest confronterend?

Als je focust op zo goed mogelijk overleven met zo weinig mogelijk geld, dan wordt mij duidelijk dat je makkelijk bespaart op alles dat geen eten is ofwel op alles dat buitensporige kosten uitlokt.
Ik had er nooit bij stilgestaan dat verzorgingsproducten (shampoo, zeep, …) en reinigingsproducten (wasmiddel, afwasmiddel, …) zoveel kosten als je dat afweegt tegenover het weekbudget waarover je beschikt. Ik denk dat je automatisch zou sparen op dergelijke producten en op kleren bijvoorbeeld, en zo een isolement vanzelf creëert. Hoe meer je daarop bespaart, hoe meer je kan besteden aan eten.
Ingaan op uitnodigingen naar feestjes of uitgaan naar zelfs gratis evenementen en dergelijke is helemaal uit den boze, want moreel kan je verplicht worden om iets te drinken of je moet toch iets moois hebben om aan te trekken. Het isolement wordt zo compleet.

  • Hoe heeft de inleefweek armoede uw kijk als politicus veranderd?

Ik zie in dat gratis evenementen of drempelverlagende activiteiten een must zijn om mensen te laten participeren aan het sociaal leven, maar op zich is dat zelfs nog niet voldoende, want tijdens dergelijke evenementen kan je dus evenzeer nog (moreel) verplicht zijn om kosten te maken. In elk geval is de Uitpas bijvoorbeeld een goede zaak om mensen op niet stigmatiserende wijze te laten deelnemen aan het maatschappelijk leven.

Hetgeen ik het meest wraakroepend vind, zijn de agressieve verkoopstechnieken van grootwarenhuizen en electrozaken die heel ver mogen gaan in het verstrekken van totaal onredelijke consumentenkredieten, die vaak (mede) oorzaak zijn van armoede. Dat zou meer aan banden moeten gelegd worden. Noem mij ouderwets, maar ik denk dat particulieren eigenlijk best gewoon lenen voor een woning, en voor al de rest beter niet: als je het niet kan betalen, dan moet je het ook niet aanschaffen tegen krediet.

  • Welke besparingstip heeft u voor deelnemers?

De fiets nemen ipv de auto voor korte afstanden, creatief koken met eieren en restjes, als je snoepen niet kan laten: doe een snoep in twee en eet per dag maar een helft op.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s