Zelfwaardegevoel

Gisteren heb ik samen met zoon van 18 wat inkopen gedaan voor de inleefweek. Onze wekelijkse voedselteam bestelling had ik al genoteerd als ‘uitgegeven’: groenten, brood, zuivel.  Maar we willen nog wat kopen voor op de boterham.  Ik koop ook extra wortelen en selder, de goedkoopste groenten.  Daar ga ik een grote pot soep van maken die ons huishouden van vier hopelijk al een paar dagen verder zal helpen.  We kopen ook koekjes, de goedkoopste weliswaar, we zullen in de loop van de week moeten ervaren of we dat wel hadden mogen doen.

Als ik naar de supermarkt ga, houd ik altijd mijn budget in de gaten.  Maar toen ik gisteren bij de kassa stond, bekroop mij een beetje het gevoel wat minder waard te zijn.  Alsof mijn waarde als mens afhangt van hoeveel geld ik aan eten kan besteden.  Ik weet dat dat niet waar is, maar toch voelde het een beetje zo. Wat doet het met een mens als je dat altijd moet doen, elke euro twee keer omdraaien en dan nog niet rond komen?

Dochter van 20 was gisteren met onze auto weg.  ‘Is dat niet iets voor rijkeluiskinderen eigenlijk?’ zei de zoon.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s