Brood van gisteren, onverwachte boete en veel fietskilometers – Dagboek van G.

vrijdag;
Al wat voorbereidend werk; vooral veel nadenken:
– Hoe gaan we dit doen met het vervoer; al zeker niet vanzelfsprekend op ‘den buiten’ zonder auto.
– Goedkoop winkelen kan niet dicht bij huis; één keer de wagen gebruiken en alles zo goed mogelijk plannen. We hebben ook zondag 8 mensen op bezoek; op de koffie + avondmaal. Na wat wikken en wegen besluiten we dat dit kan tellen als ‘vrije tijd’, zo kunnen we dat budget hieraan besteden.
– Even binnengesprongen bij de plaatselijke bakker; verkopen ze oud brood voor een prikje? En krijgen ze die vraag soms? Blijkt dat ze dit reeds zelf via OCMW aanboden, maar dat mensen te fier zijn om dit te vragen of aan te nemen. Wij niet dus; voor de rest van de week een dagelijks brood voor 0.50 euro.
– Nog wat bedenkingen: doet ons zeker stilstaan bij eigen leefwijze en wat dit moet betekenen om zo te moeten leven, maar blijft anderzijds voor ons toch ergens ‘doen alsof’; het echte gevoel van uitzichtloosheid kunnen wij ons allicht niet voorstellen.
– In overleg met de huisgenoten werd overeengekomen het bedrag dat wij hiermee uitsparen te bezorgen aan een werking rond armoede.

zaterdag;
– Bezoek aan mij ouders om te helpen met een aantal klussen; kan gezien de afstand (bijna 100 km) alleen met de wagen. Dit kost ons zeker 10 euro benzine; dit bedrag aan hen teruggevraagd. Mijn partner voelde zich hier niet zo goed bij, maar ik vond dat dit moest kunnen; wij doen dit om hen te helpen bij wat ze zelf niet meer kunnen en zij kunnen het gerust betalen.
Ondertussen op de terugweg zo veel mogelijk boodschappen gedaan; alvast hiervoor geen vervoersuitgaven. Emma (dochter) neemt het openbaar vervoer naar de muziekschool; dit wil zeggen eerst 6 km fietsen + 2euro (minimumtarief) x 2 voor de trein. Ook openbaar vervoer neemt een hap uit het budget. Om dochter te steunen ben ik wel meegefietst.
Tegen de avond was ik vooral uitgeteld; zowel fysiek: veel fietsen, sleuren met boodschappen, als mentaal: bij het winkelen alles nakijken, tellen… Blijkt dat rondkomen met weinig geld een dagtaak op zich is. Ik snap ook, als dit je dagelijkse leven is, je niet veel energie meer hebt voor iets anders.

zondag;
– Op tijd op en met de fiets naar de bib (weer 2 keer 8km) omdat Emma boekenjury had. Tot mijn schande: 3 euro boete voor een te laat ingediende film. Mijn pleidooi voor korting wegens ‘leven van leefloon’ werd welwillend aanhoord maar zonder gevolg; toch wel spijtig geld… Toch nog wat boeken rond het thema armoede meegenomen.
Emma zag erg op tegen het fietsen, maar de zon scheen en eigenlijk kregen we plezier in onze tocht. Op de terugweg om ons broodje…
– Ook mijn partner gaf aan dat het wel niet evident was en hard werken, maar ook voor gezelligheid en samenhorigheid zorgde: samen noten en appels rapen, sap persen en taart bakken, lekkere goedkope recepten uitzoeken… En ons bezoek was onder de indruk! En wij zo fier als een gieter! Verder een boeiend gesprek met de aanwezigen rond leven in armoede en het armoede beleid. Eén van de bedenkingen; buitenschoolse activiteiten zijn nauwelijks haalbaar met een zeer beperkt inkomen, te meer als je zoals wij afgelegen woont.
– s’ Avonds moe maar voldaan; de kachel brandt (eigen hout) en morgen wordt het mooi weer. Ideaal om naar het werk te fietsen (17 km in de ‘vlaamse Ardennen; hopelijk ben ik niet overmoedig).
Tot slot: met de afrekening van de kinderopvang, telefoon, warmte en electriciteit voor een week + het overgrote deel van de boodschappen, blijft er nog 63,90 euro over. Toch wel een resultaat waar we trots op zijn.

Maandag
54 km in de benen; moe maar voldaan. Met toch wel telkens in het achterhoofd: wat bij fietspech? Een fietsenmaker kan er allicht niet af. Wat hielp (vooral op de terugweg met veel bergaf en tegenwind): ik bespaar hiermee bijna 6 euro per dag (de km bijdrage van mijn werkgever die ik met plezier zal ontvangen). Hiermee krijgen de dochters een extraatje!
De jongste dochter (10) is in ieder geval helemaal mee; haar voorstel ‘mama dat moeten we iedere maand een week doen!’
Nog een suggestie van mijn man: we kribbelen onze uitgaven en bevindingen op kladblaadjes. Dat schriftje is veel te mooi; ideaal als cadeautje voor de jongste mee naar school.
Vandaag niets uitgegeven…

Advertenties

Een gedachte over “Brood van gisteren, onverwachte boete en veel fietskilometers – Dagboek van G.

  1. Leuk dat je er quality time voor je gezin van kan maken, maar denk je dat ze wekelijks zin gaan hebben om te rapen en te plukken en te bakken en te proeven en nergens naar toe te kunnen gaan? En wie in een appartementje woont, heeft meestal niet de luxe van een houtstoof

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s