Mag ik …? – Dagboek van Annelies Rutten.

Mag ik…?
‘Dat is er nog leuk aan, aan die week. Jij maakt lekkere dingen.’ Met ‘lekkere dingen’ bedoelt mijn zoon een schaal ouderwetse vanillepudding, waarin ik enkele oude speculooskoekjes verbrokkeld heb en die zich ook wat betreft de andere ingrediënten (een brik melk, 65 cent en een zakje puddingpoeder, 1,45 voor zeven of 21 cent per zakje) uitstekend in deze budgetweek laat integreren. Aanleiding voor de pudding was de vraag: ‘Mag ik een dessertje?’ Ik beken: wegens niet hoogst prioritair heb ik bij mijn supermarktbezoek nogal beknibbeld op zoetigheden en verwennerijen, die anders nochtans niet slecht vertegenwoordigd zijn in mijn koel- en voorraadkast. Het brengt me meteen bij wat één van dé uitdagingen moet zijn voor wie dag in dag uit tegen de armoedegrens aanschurkt. Jezelf dingen ontzeggen is niet fijn, maar – en hoe lekker ook de pudding – niet af en toe ‘ja’ kunnen zeggen als je kinderen met grote ogen om een extraatje vragen, is nog veel moeilijker. Hoe vaak komt zo’n vraag niet? ‘Mag ik een belegd broodje deze middag?’, ‘Mag ik nog eens van eens die speciale witte chocolade?’, ‘Mag ik een nieuwe tekenblok?’. En hoe vaak zeg ik ‘ja’ omdat de vraag me niet eens zo onredelijk lijkt? En dan heb ik nog niet over lidgelden van sportclubs (en uitrustingen!), zomerkampen, gsm’s (waar ze wel voor moeten sparen, maar waarvoor je het laatste deel toch bijpast), verjaardagscadeautjes, leuke kleren, een bezoekje aan dat nieuwe restaurantje dat pas in de buurt geopend is. Al die dingen die ze zo leuk vinden, maar die ik er deze week alvast onmogelijk had bijgekregen.
De stand van zaken met nog twee dagen te gaan: na enkele noodzakelijke boodschappen (melk, water, yoghurt, kaas, een voor het huiswerk nodige plakstift, en een pizza van 1,65 euro, de veilige optie voor mijn avondeten donderdag), heb ik nog 8,56 euro in kas. Als ik het spel serieus wil blijven spelen, begint het echt te nijpen.
Toegekend weekbudget: 95 euro
Was nog beschikbaar: 19,06 euro
Gespendeerd: 10,50 euro
Blijft over tot vrijdag: 8,56 euroag

Advertenties

Een gedachte over “Mag ik …? – Dagboek van Annelies Rutten.

  1. “Geld maakt niet gelukkig”, zeggen ze. Ik hoor het de mensen die er voldoende hebben, graag genoeg zeggen. Want als dat niet het geval is, beheerst het je leven volledig, dag en nacht! Voldoende is relatief natuurlijk, maar toch… Meestal is het: net niet genoeg.. Rekeningen betaald, noodzakelijkste boodschappen gehaald en dan is het hopen op geen onverwachte omstandigheden, want dat vormt steevast een probleem. Inventief zijn is inderdaad de boodschap, maar steeds “neen” zeggen is hard en moeilijk, maar levensnoodzakkelijk! En tegelijkertijd ook levensberovend. Het berooft je van een soort van vrijheid van leven, zijn en denken. Van de geneugten en de sociale contacten die heel veel mensen zowaar vanzelfsprekend vinden. Geen extra dessert, geen kledij, geen uitstap, laat staan een auto of een reis, want dat kan allemaal niet, helemààl niet!
    Ik werk voltijds, heb twee pubers en leef niet in armoede…
    Maar als zoveel alleenstaande moeders, is het budgetteren, budgetteren, budgetteren. Een maand zou in feite maar drie weken mogen duren, en dan nog…
    Barbara Veryser, Gent.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s